Çok güzel bir diyalog değil mi?

A: Yıldızlara bakmak beni korkutur.

B: Uzak oldukları için mi?

A: Yalnız oldukları için. Çoklar ama yalnızlar. İnsanlar da öyle değil mi?

B: Yıldızlar biraraya gelemezler, ama insanlar gelebilir. 

A: Niye gelemiyorlar peki?

B: Çünkü birbirlerine yıldızlara bakar gibi bakıyorlar, çok olduklarını, yalnız olduklarını görüyorlar, bu da onları korkutuyor. Oysa yalnızlıklarını, uzaklıklarını aşsalar, birbirlerinde sevgiyi, sıcaklığı bulacaklar. Bunu bilmiyorlar.